رنگارنگ

I LOVE ARGENTINA

- نام كامل» ليونل آندرس مسي
    - تاريخ و محل تولد: ۲۴ ژوئن ۱۹۸۷ در روزاريوي آرژانتين
    - مليت: آرژانتيني و اسپانيائي
    - قد: ۱۶۹ سانتي متر
    - وزن: ۶۷ كيلوگرم
    - باشگاهها: جوانان بارسلونا، بارسلونا
    - نخستين بازي ملي: آگوست ۲۰۰۵ برابر مجارستان
  

 - افتخارات: قهرمان رقابتهاي فوتبال زير بيست سال جهان (۲۰۰۵)، لاليگاي اسپانيا (۲۰۰۵)، سوپر جام اسپانيا (۲۰۰۵)، بهترين گلزن جام جهاني زير بيست سال (۲۰۰۵) ، بهترين بازيكن جام جهاني زير بيست سال(۲۰۰۵)بهترین بازیکن جوان جهان (۲۰۰۶) 

اولین گل                        يك‌ فوروارد كامل‌ زماني‌ كارش‌ را صحيح‌ انجام‌ داده‌ كه‌   گلي‌ را به‌ ثمر رسانده‌ باشد. «مسي‌» در اين‌ ديدار   گلي‌ به‌ ثمر نرساند، اما يك‌ بار در موقعيت‌ گل‌ قرار   گرفت‌ كه‌ دفاع‌ حريف‌ روي‌ او تكل‌ خطا انجام‌ داد و يك‌   ضربه‌ آزاد به‌ نفع‌ «بارسا» اعلام‌ شد و زننده‌ اين‌ ضربه‌   هم‌ كسي‌ نبود جز رونالدينيو كه‌ با اين‌ ضربه‌ اولين‌ گل‌   بازي‌ را به‌ ثمر رساند.      سیستم جوانگرا                       «مسي‌» در «روناريو» متولد شده‌ است‌، در آرژانتين‌أ اما   در «بارسلونا» همه‌ او را از خودشان‌ مي‌دانند و به‌ نظر   مي‌رسد يكي‌ از اولين‌ محصول‌هاي‌ سيستم‌ جوان‌گراي‌   بارسلون‌ جديد باشد. با اينكه‌ رونالدينيو، اتوئو و دكو   نام‌هاي‌ معروفي‌ هستند و در همه‌ جاي‌ دنيا شناخته‌   شده‌اند، اما «بارسلونا» به‌ محصولات‌ جوان‌ داخلي‌ خود   نيز مي‌بالد و «مسي‌» آخرين‌ فرد از حلقه‌ نام‌هاي‌   پرداخته‌ شده‌يي‌ در «بارسلون‌» است‌ كه‌ نام‌هايي‌ چون‌   «كارلوس‌ پويول‌»، «ژاوي‌ هرناندز»، «ويكتور والدز»،   «آندره‌ اس‌ اينيستا» و... را شامل‌ مي‌شود.     مقایسه با مارادونا مسي‌ در سال‌ 1987 به‌ دنيا آمده‌ است‌. در پنج‌   سالگي‌ بازي‌ فوتبال‌ را آغاز كرده‌ )در باشگاه‌ گراندولي‌(أ   در تيمي‌ كه‌ پدرش‌ هم‌ در آن‌ مشغول‌ فعاليت‌ بوده‌ ا   ست‌. توانايي‌هاي‌ او مسوولان‌ باشگاه‌ «نيول‌ اولدبويز»   را قانع‌ كرد كه‌ «ليونل‌» را به‌ خدمت‌ بگيرند و او به‌ برادر   بزرگترش‌ كه‌ در آن‌ باشگاه‌ بازي‌ مي‌كرد ملحق‌ شد.   مربي‌ او در آن‌ باشگاه‌ «ايزيگو دومينگوئز»، مي‌دانست‌   كه‌ او استعداد شگرفي‌ در خود پنهان‌ دارد. او مي‌گويد:   «او مي‌توانست‌ كارهايي‌ با توپ‌ انجام‌ دهد كه‌ قوانين‌   فيزيك‌ را به‌ بازي‌ مي‌گرفت‌. تنها كسي‌ كه‌ قبل‌ او   ديده‌ام‌ كه‌ چنين‌ توانايي‌هايي‌ دارد، «ديه‌گو مارادونا» ا   ست‌...     مشکلات پزشکی پيشرفت‌ «مسي‌» با اخباري‌ كه‌ نشان‌ از يك‌ بيماري‌   هورموني‌ در او داشت‌ كه‌ باعث‌ توقف‌ رشد او مي‌شد،   تحت‌الشعاع‌ قرار گرفت‌. پدرش‌ تصميم‌ گرفت‌ به‌   «كاتالونيا» مهاجرت‌ كند تا بتواند هزينه‌ درماني‌ سنگين‌ ا   و را به‌ نحوي‌ تامين‌ كند، اما «بارسلونا» همه‌ چيز را در   مورد استعداد «ليونل‌» جوان‌ مي‌دانست‌ و بنابراين‌   پيش‌قدم‌ شد تا هزينه‌هاي‌ درمان‌ او را بپردازد و   همچنين‌ با او قراردادي‌ براي‌ بازي‌ در تيم‌ جوانان‌   «بارسلونا» منعقد شد.     آغاز به کار در اسپانیا   وقتي‌ «مسي‌» پا به‌ اسپانيا گذاشت‌ فقط‌ يك‌ متر و   چهل‌ سانتي‌ متر قد داشت‌. اما قد و هيكل‌ و نيز   توانايي‌هاي‌ او بسرعت‌ شروع‌ به‌ رشد كردند و در مدت‌   زمان‌ كوتاهي‌ حدود سي‌ سانتيمتر به‌ قد او اضافه‌ شد.   پس‌ از به‌ ؤمر رساندن‌ سي‌ و هفت‌ گل‌ و سي‌ بازي‌ در   اولين‌ فصل‌ بازي‌اش‌، فدراسيون‌ فوتبال‌ اسپانيا به‌   پيشنهاد كرد تا در تيم‌ ملي‌ اسپانيا شروع‌ به‌ بازي‌ كند.   مربي‌ تيم‌ زير شانزده‌ ساله‌هاي‌ اسپانيا در آن‌ زمان‌   يعني‌ آقاي‌ «گينس‌ مندس‌» يكي‌ از بزرگترين‌   علاقه‌مندان‌ او بود. او در مورد «مسي‌» در آن‌ زمان‌   گفت‌: «در ميان‌ بازيكناني‌ در اين‌ سن‌، او بهترين‌   بازيكني‌ است‌ كه‌ من‌ در عمرم‌ ديده‌ام‌.»     ثبت رکورد برای بارسلونا   در نوامبر سال‌ 2003، مسي‌ در يك‌ بازي‌ دوستانه‌ در   مقابل‌ «اف‌ ث‌پورتو» بازي‌ كرد و يك‌ سال‌ بعد هم‌ اولين‌   بازي‌ رسمي‌اش‌ با پيراهن‌ بارسلونا را در مقابل‌ تيم‌   «اسپانيول‌» به‌ انجام‌ رساند. او در فصل‌ گذشته‌ در   بازي‌هاي‌ چندي‌ ظاهر شد، من‌ جمله‌ در ليگ‌ قهرمانان‌   مقابل‌ «شاختار دونتسك‌». پس‌ از آن‌ در بازي‌ مقابل‌   «آلباسته‌» بود كه‌ «ليوئل‌» با زدن‌ گل‌ در كتاب‌   ركوردهاي‌ «بارسا» به‌ عنوان‌ جوانترين‌ گلزن‌ تاريخ‌   باشگاه‌ شناخته‌ شد.     بازیکنی جهانی   در تابستان‌ ستاره‌ اقبال‌ «مسي‌» بالاتر هم‌ رفت‌. او آ   رژانتين‌ را به‌ فتح‌ جام‌ جهاني‌ جوانان‌ رهنمون‌ شد. او در   اين‌ جام‌ عنوان‌ بهترين‌ گلزن‌ و بهترين‌ بازيكن‌ تورنمنت‌ را   دريافت‌ كرد. مربي‌ آرژانتين‌ «خوزه‌ پكرمن‌»، او را در   ديدار دوستانه‌ با مجارستان‌ به‌ تيم‌ ملي‌ بزرگسالان‌   دعوت‌ كرد، اما در اين‌ بازي‌ او خودش‌ را نشان‌ نداد و از   حيث‌ كاركرد منفي‌ در صدر اخبار قرار گرفت‌. «مسي‌»   در اين‌ بازي‌ دو دقيقه‌ پس‌ از ورود به‌ زمين‌ توسط‌ داور از   بازي‌ اخراج‌ شد.     قرارداد جدید   «بارسلونا» از اين‌ مي‌هراسيد كه‌ مبادا باشگاه‌هاي‌   ديگر جواهرش‌ را از چنگ‌ باشگاه‌ در آورند، بنابراين‌ پس‌   از مدت‌زمان‌ كوتاهي‌ پس‌ از يك‌ قرارداد پنج‌ ساله‌، به‌ او   پيشنهاد تمديد قرارداد دادند و با او تا سال‌ 2014 با   حقوق‌ صد و پنجاه‌ ميليون‌ پوند كه‌ هم‌ تراز قرارداد   رونالدينيو بود، قرارداد بستند.                                                             استعداد ویژه‌   مشكل‌ آنجا بود كه‌ بارسلونا در ديدارهاي‌ ليگ‌ اسپانيا   نمي‌توانست‌ از مسي‌ استفاده‌ كند. مليت‌   غيراسپانيايي‌ او اجازه‌ چنين‌ كاري‌ را به‌ باشگاه‌ در سال‌   جاري‌ نمي‌داد. اما اعطاي‌ عنوان‌ شهروند افتخاري‌   اسپانيا به‌ او به‌ اين‌ معناست‌ كه‌ او دوباره‌ مي‌تواند در   تركيب‌ تيم‌ مردمي‌ و محبوب‌ اسپانيا قرار گيرد. «ريكارد»   عقيده‌ دارد مي‌تواند از «مسي‌» در هر بازي‌ استفاده‌   كند و مي‌گويد كه‌ پس‌ از درخشش‌ در مقابل‌ «اودينزه‌»   اعتمادش‌ به‌ «مسي‌» بيشتر شده‌ است‌. او مي‌گويد:   «مسي‌ يك‌ بار ديگر نشان‌ داد كه‌ چه‌ استعداد ويژه‌يي‌   دارد. او همچنان‌ جوان‌ است‌، اما حضورش‌ در تيم‌ حياتي‌   به‌ نظر مي‌رسد.»

 مارادونا  و مسی

بعد از مارادونا هیچ فوتبالیستی نتوانست به خوبی     یاد او را در دل ها زنده کند .تا این که بار دیگر در فوتبال آرژانتین حادثه ای رخ داد . و آن ظهور ستاره ای آرژانتینی، کوتاه قد، کم وزن با پوستی سفید بود به نام لیونل مسی. طولی نکشید که او با زدن ۳۷ گل در ۳۰مسابقه برای جوانان بارسلونا توجه همه را به خود جلب کرد . درمیان همه ی نگاه ها، نگاه دیگو آرماندو مارادونا جدی تر از همه او را می پایید. مارادونا با دیدن بازی های مسی به رازی بزرگ پی برد . احساس مارادونا به او می گفت که این بار جانشین واقعی او    پیدا شده.پس از مدتی باتلاش مارادونا و مربی تیم جوانان بارسلونا مسی به بارسلونای اصلی راه یافت. و به این ترتیب ستاره ی جوان به یکی از بزرگترین آرزوهایش دست یافت .اما برای مسی با ارزش تر از بازی کردن در تیم بارسلونا داشتن حامی بزرگی  همچون مارادونا بود .  

زندگینامه

رونالدو ده آسیس موریرا (زادهٔ 21 مارس 1980 در پورتو آلگره، برزیل) فوتبالیست مشهور برزیلی است که بیشتر با نام رونالدینیو گائوچو یا تنها «رونالدینیو» شناخته می‌شود. رونالدینیو در زبان پرتغالی به معنی «رونالدوی کوچک»‌ است و جهت تمیز دادن او از رونالدو استفاده می‌شود.

رونالدینیو در حال حاضر در بارسلونای اسپانیا بازی می‌کند و با این تیم به قهرمانی لیگ اسپانیا (2 بار) و جام قهرمانان اروپا رسیده است. او تا بحال دو بار از سوی فیفا به عنوان بهترین بازی‌کن سال برگزیده شده است.

او در ضمن از موفق‌ترین بازیکنان تیم ملی برزیل است و با این تیم به قهرمانی جام جهانی 2002 رسیده است.

تیم ملی برزیل

رونالدینیو در تیم زیر 17 سال برزیل شرکت داشت و در جام جهانی زیر 17 سال مصر 1997 برای برزیل به میدان آمد و درخشید. رونالدینیو اولین بار در 19 سالگی و در 1999 به تیم ملی بزرگسالان برزیل دعوت شد و در 26 ژوئن آن سال برای اولین بار مقابل لاتویا به میدان آمد. اولین تورنمنتی که او در آن شرکت داشت جام ملت‌های آمریکای جنوبی 1999 بود که او در اولین بازی خود در آن (در مقابل ونزوئلȧ)‌ گلی را به ثمر رساند و در پیروزی برزیل نقش داشت.

رونالدینیو در فتح جام جهانی 2002 توسط برزیل نیز نقش داشت و مشخصا در مرحله‌ی یک چهارم نهایی از روی ضربه‌ی آزاد و از فاصله‌ی 25 متری دروازه‌ی انگلستان را گشود. او در همان بازی به علت خطا روی دنی میلز اخراج شد و نیمه نهایی را از دست داد اما مجدداً در فینال به میدان آمد و در پیروزی دو بر صفر مقابل آلمان و فتح جام شرکت داشت.

در 9 ژوئن 2005 او به عنوان کاپیتان تیم ملی برزیل در مسابقات جام کنفدراسیون‌ها شرکت کرد و به همراه برزیل فاتح آن مسابفات شد. فینال آن بازی‌ها بین آرژانتین و برزیل بود که به پیروزی 4-1 برزیلی‌ها انجامید و رونالدینیو بهترین بازیکن این دیدار شناخته شد.

رونالدینیو در تیم برزیل برای جام جهانی 2006 حضور دارد و انتظار می‌رود از بهترین بازی‌کنان این تیم و کل جام باشد. 

رونالدینیو فوتبال حرفه‌ای را از تیم جوانان گرمیو (در شهر پورتو آلگره)‌ شروع کرد. اولین مربی او لوئیس فیلیپ اسکولاری بود که بعدها در فتح جام جهانی 2002 نیز مربی او شد. او برای اولین بار در جام باشگاه‌های آمریکای جنوبی در تیم بزرگسالان به دنیا آمد و سبک بازی، شم گلزنی، و قدرت کنترل توپ توسط او به شهرتش انجامید و نهایتا در 1999 در سن 19 سالگی به تیم ملی برزیل دعوت شد.

او در سال 2001 درصدد جدایی از گرمیو بود و از بسیاری از باشگاه‌ها بخصوص باشگاه‌های انگلیسی پیشنهاد داشت. علیرغم تمام این پیشنهادات (و برای مثال پیشنهاد باشگاه لیدز با رقمی نجومی)‌ او به لیگ فرانسه رفت و با پاری سن ژرمن قراردادی پنج ساله بست.

در 19 ژولای 2003 رونالدینیو با مبلغ 18 میلیون پاوند به بارسلونا پیوست. خوان لاپورتا، رئیس وقت بارسلونا، ابتدا قول آوردن دیوید بکهام را به هواداران داده بود اما پیوستن بکهام به رئال مادرید او را بر آن داشت که به دنبال رونالدینیو برود و نهایتا از سد رقبایی چون منچستر یونایتد گذاشت و رونالدینیو را جذب کرد. بدین ترتیب رونالدینیو در میان بازار شایعات به باشگاهی پیوست که قبلا برزیلی‌های بسیاری را در پرورش داده بود: اواریستو، روماریو،‌رونالدو و ریوالدو.

رونالدینیو از همان ابتدا هنر خود را در بارسلونا نیز نشان داد. او در بازی تدارکاتی مقابل آث میلان گلی به ثمر رساند و از پایه‌های پیروزی 2 بر صفر تیمش بود. این اولین گل او برای بارسلونا بود.

او در اولین فصل حضورش در لالیگا به همراه بارسلونا به نایب قهرمانی آن رسید.در 20 دسامبر 2004 رونالدینیو از سوی فیفا به عنوان بازی‌کن برگزیده‌ی سال انتخاب شد و در این راه تیری آنری و آندری شوچنکو را مغلوب کرد.

در 19 نوامبر 2005 هنرنمایی رونالدینیو و به ثمر رساندن دو گل از سمت او بود که باعث پیروزی سه بر صفر بارسلونا مقابل رئال مادرید شد. رونالدینیو در سال 2004 و 2005 به خوبی برای تیمش به میدان رفت و به عنوان بهترین بازی‌کن اروپا و بهترین مهاجم جام قهرمانان اروپا انتخاب شد. رونالدینیو سومین فوتبالیست برزیلی تاریخ است که عنوان بهترین بازی‌کن سال اروپا را به دست می‌آورد. او در 19 دسامبر 2005 دوباره به عنوان بهترین بازی‌کن سال انتخاب شد و این عنوان را از فرانک لمپارد و ساموئل اتوو ربود. رونالدینیو در سال 2006 نیز در جام قهرمانان اروپا برای بارسلونا به میدان آمد. در 7 مارس 2006 او در بازی برگشت مقابل چلسی (در نوکمپ) انتقام سال گذشته را با به ثمر رساندن یک گل در تساوی یک بر یک مقابل چلسی گرفت. این تساوی باعث صعود بارسلونا به یک چهارم نهایی بازی‌ها شد. جلوه‌ی دیگر رونالدینیو در 18 آپریل 2006 و بازی رفت نیمه‌نهایی مقابل آث میلان بود که رونالدینیو با پاس خود، پایه‌گذار تک گل بازی توسط لودویک ژولی شد. بازی برگشت نیز بدون گل تمام شد تا رونالدینیو به همراه بارسلونا به فینال بازی‌ها راه پیدا کند. در این میان در 3 می 2006 بارسلونا با شکست دادن یک بر صفر سلتاویگو قهرمان لیگ اسپانیا شد و رونالدینیو نیز این افتخار را به کارنامه‌اش افزود. تنها چند هفته بعد، در 17 می 2006، بارسلونا به فینال جام باشگاه‌های اروپا رفت و آن‌جا آرسنال را 2 بر یک مغلوب کرد. رونالدینیو این فصل را با مجموع 25 گل تمام کرد که تابحال بهترین رکورد او است.

زندگی شخصی

زندگی نامه فیگو

لوئیز فیلیپه مادریا كایرو فیگو در روز 4 نوامبر 1972 در لیسبون پرتغال بدنیا آمد. او در یك خانواده ی نسبتاً فقیر بزرگ شد. فیگو مهارت های خود در فوتبال را در كسوت یك عضو جوان در یك تیم محلی فوتبال با نامOS PASTILHAS به همگان نشان داد.
او در سن 10 سالگی به افزایش مهارت هایش به عنوان یك بازیكن برای اسپرتینگ لیسبون (یكی از سه تیم بزرگ پرتغال) پرداخت.او اولین بازی خود را در سن 17 سالگی برای تیم اول اسپرتینگ انجام داد و در حالی كه یك جام پرتغال را از آن خود كرده بود تا فصل 96-95 به بازی در اسپرتینگ ادامه داد. در این زمان بود كه فیگو بعد از امضای دو قرارداد ناموفق یكی با پارما ودیگری با یوونتوس از حضور در ایتالیا چشم پوشید و با عقد یك قرارداد به عضویت باشگاه بزرگ بارسلونا درآمد. او در آن زمان تنها 22 سال داشت. سال 1998 كه مصادف بود با كاپیتان شدن فیگو در بارسلونا این تیم برنده ی لیگ اسپانیا و سوپر جام اروپا شد. یك سال بعد بود كه فیگو در یك فصل هفت گل به ثمر رساند و نیز به مقام پنجم بهترین بازیكن سال در آن سال نائل گشت! كه البته مقام اول نصیب هم تیمی اش یعنی ریوالدو شده بود. فیگو در دوران بازیش در بارسلونا 2 قهرمانی لیگ، جام اسپانیا ، سوپر جام اسپانیا، سوپر جام اروپا و جام در جام قهرمانان را تجربه كرد.
ولی سال تحول در فوتبال فیگو سال 2000 بود . در فصلی كه به آخرین فصل حضور فیگو در تیم مبدل گشت او به همراه بارسلونا 30 گل به ثمر رسانده در 172 بازی ترك كرد. انتقال فیگو از بارسلونا به مادرید یكی از جنجالی ترین نقل و انتقالات تاریخ فوتبال است كه در حقیقت مسبب آن جنگ انتخاباتی لئوناردو سانز با فلورنتینو پرز بود.
پرز گفته بود كه اگر به عنوان رئیس رئال انتخاب شود این ستاره ی اسپانیایی را كه به تازگی به طور خیره كننده ای در یورو 2000 درخشیده بود و نیز همگان او را عضو جدا ناشدنی پارسا می انگاشتند را به برنائبو خواهد آورد. در آن زمان كسی حرف او را باور نكرد. آن موقع خیلی بعید به نظر می رسید كه بین این دو دشمن دیرینه یعنی رئال و بارسا توافقی صورت پذیرد، همچنین خود فیگو نیز دو مرتبه كذب شایعه های پراكنده شده در مورد این انتقال جنجالی را بیان كرد بود. ولی گذشت زمان تائیدی بر صدق وعده های انتخاباتی پرز شد و سرانجام فیگو پا جای پای كسانی مثل آلفردو دی استفانو، برندشوستر، و میشل لادروپ از معدود كسانی كه این انتقال بزرگ را تجربه كرده اند گذاشت و به رئال مادرید پیوست . بدون شك او كه ی! كی از بهترین بازیكنان فوتبال اروپا می باشدبعد از انتقال 56 میلیون دلاریش به رئال مادرید به گران قیمت ترین بازیكن جهان نیز مبدل شد و این بازیساز رئال مادرید از 24 جولای 2000 (در كنار شكستن ركورد بالاترین دستمزد جهان) با به ثمر رساندن گلی بسیار حساس در برابر انگلستان در یورو 2000 سالی فراموش نشدنی را پشت سر گذاشت.
فیگو این دهه را از ابتدا با كسب افتخار شروع كرد كه از این قبیل می توان به توپ طلائی از طرف فرانس فوتبال و نیز برگزیده بهترین بازیكن سال اروپا و دومین بازیكن منتخب دنیا از طرف فیفا اشاره كرد. فیگو به خاطر مهارت فراوانش در ارسال پاس معروف است او از طرف هواداران به عنوان بهترین پرنده نیز شناخته می شود ونیز او حتی با بهترین بازیكن تاریخ رئال مادرید یعنی دی استفانو نیز مقایسه می شود. فیگو در زمانی كه گل نمی زند و در زمین به دریبل زدن مشغول نیست و همکنون در اینتر میلان به فوتبال خود ادامه می دهد .یك آدم متاهل با یك بچه سوابق:
كشور : پرتغال
متولد: 4 نوامبر 1972، لیسبون
قد: 80. 1 متر
وزن : 67 كیلوگرم
پست بازی: بازیكن وسط
شماره: 10
وضعیت تاهل: متاهل دارای یك فرزند
باشگاه: اینتر میلان
باشگاههای قبلی: اسپرتینگ لیسبون، بارسلونا و رئال مادرید
اولین بازی باشگاهی: 17 سالگی برای اسپرتینگ در فصل 91-1990
افتخارات : 2 قهرمانی لیگ اسپانیا
جام حذفی اسپانیا
سوپر جام اروپا
جام در جام قهرمانان
برنده توپ طلائی فرانس فوتبال
بهترین بازیكن اروپا و....

او در تاریخ فوتبال خود, سه بار جایزه‌ی بهترین بازیکن سال جهان, یک بار جایزه‌ی بهترین بازیکن سال اروپا,یک بار جایزه‌ی پرارزش‌ترین بازیکن جام باشگاه‌های اروپا و یک بار جایزه‌ی بهترین بازیکن جام جهانی را دریافت کرده است و به قهرمانی جام جهانی, جام ملت‌های اروپا, جام باشگاه‌های اروپا, لیگ ایتالیا, و لیگ اسپانیا نائل آمده است و از این رو می‌توان او را از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ دانست. او در ضمن در فینال جام جهانی (دو بار) و در فینال جام باشگاه‌های اروپا گل زده است.

زیدانپس از مسابقات جام جهانی 2006 از فوتبال خداحافظی کردو به این ترتیب رئال مادرید آخرین تیم باشگاهی او  بود و فینال جام جهانی 2006, آخرین بازی حرفه‌ای او. در همین فینال بود که ضربه‌ی سر او به شکم ماتراتزی و کارت قرمزی که دریافت کرد, یکی از جنجالی‌ترین لحظات تاریخ زندگی‌اش را در آخرین لحظات عمر حرفه‌ای‌اش رقم زد.

سابقه‌ی ورزشی 

 باشگاهی : کنز

                   بوردو

                 یوونتوس

               رئال مادرید

کنز

زیدان فوتبال حرفه‌ای بزرگسال را از باشگاه کنز (در شهر کن فرانسه) و در سن 16 سالگی آغاز کرد و از سال 1988 تا 1992 این‌جا بازی می‌کرد و جمعا در 65 بازی لیگ فرانسه به میدان آمد و 6 گل به ثمر رساند. او در 1992 در سن بیست سالگی به بوردو, یکی از مطرح‌ترین باشگاه‌های فرانسه پیوست.

 بوردو

زیدان جمعا چهارسال از 1992 تا 1996 برای بوردو بازی کرد. در این چهار سال او در 157 بازی لیگ فرانسه شرکت داشت و 32 گل به ثمر رساند.

 یوونتوس

پس از چهار سال بازی در بوردو, زیدان در 1996 با مبلغ سه میلیون دلار به یوونتوس ایتالیا پیوست. در یوونتوس او تحت مربیگری مارچلو لیپی در کنار کسانی دیدیه دشان, الساندرو دل پیرو, و ادگار داویدز به یکی از اصلی‌ترین‌ ستاره‌های تیم, بدل شد. ‌

او در پنج سال بازی با یوونتوس به دو بار قهرمانی لیگ ایتالیا دست یافت و دو بار پیاپی, در سال‌های 1997 و 1998, در فینال جام باشگاه‌های اروپا به میدان آمد. (که به همراه یوونتوس هر دو را شکست خوردند).

زیدان جمعا پنج سال , یعنی تا سال 2001, در یوونتوس بازی کرد. در این پنج سال 151 بار در لیگ ایتالیا به میدان آمد و 24 گل نیز به ثمر رساند.

 رئال مادرید

در سال 2001 زیدان در یکی از مشهورترین انتقال‌های تاریخ فوتبال به رئال مادرید پیوست. رقم این انتقال, 66 میلیون یورو بود که تا آن زمان در تاریخ فوتبال بی‌سابقه بود. او در سال‌هایی به رئال مادرید پیوست که این تیم با جذب بزرگ‌ترین ستارگان جهان به داشتن "کهکشانی" از بازی‌کنان فوتبال مشهور بود. زیدان یکی از مهم‌ترین ستاره‌های این کهکشان بود و از سایر ستاره‌های نورانی آن می‌شود به کسانی چون دیوید بکهام, روبرتو کارلوس, لوئیس فیگو, رائول گونزالز و رونالدو اشاره کرد.

زیدان پنج سال آخر عمر فوتبالی خود را در رئال گذراند و جمعا در 155 بازی لیگ اسپانیا به میدان آمد و 34 گل به ثمر رساند.

اوج دوران او با این تیم در فینال جام باشگاه‌های اروپا 2001-2002 بود. این بازی در ورزشگاه همپدن پارک, گلاسکوی اسکاتلند برگزار می‌شد و رئال مادرید و بایر لورکوزن در فینال در برابر هم قرار گرفته بودند. زیدان در این بازی گل پیروزی رئال را به ثمر رساند تا بالاخره قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا را نیز به کارنامه‌اش اضافه کند. در ضمن گل او در این فینال از زیباترین گل‌های تاریخ فوتبال شمرده می‌شود.

زیدان در 7 می 2006 آخرین بازی باشگاهی خود برای رئال مادرید ( و آخرین بازی باشگاهی عمرش) را انجام داد. در این بازی که در ورزشگاه معروف سانتیاگو برنابئو انجام می‌گرفت, هم‌تیمی‌های او لباس ویژه‌ای پوشیده بودند که عنوان "زیدان, از 2001 تا 2006" را بر خود داشت. هواداران رئال به گرمی از زیدان استقبال کردند. این بازی مقابل ویلا رئال بود و نهایتا 3-3 مساوی تمام شد. زیدان گل دوم تیمش را به ثمر رساند. در انتهای این بازی, او پیراهنش را با خوان رومان ریکلمه, از ویارئال, تعویض کرد. تشویق شدید تماشاچیان به حدی بود که او را به گریه انداخت. اتفاقات این بازی موضوع فیلم مستندی به نام "زیدان, چهره‌ای از قرن بیست و یکم" شد.

تیم ملی فرانسه

زیدان ملیت هر دو کشور الجزایر و فرانسه را دارد و بنابراین می‌توانست برای الجزایر نیز به میدان بیاید. معروف است که عبدالحمید کرمالی, مربی وقت الجزایر, در جوانی از دعوت زیدان خودداری کرده زیرا او برای یک هافبک "به اندازه کافی سریع نیست".

به هرحال زیدان در 17 آگوست 1994 برای اولین بار در تیم ملی فرانسه ظاهر شد. در این بازی, در مقابل جمهوری چک, او در دقیقه 63 به عنوان تعویضی به میدان آمد. بازی 0-0 مساوی بود و زیدان در وقت کمی که داشت, دو گل به ثمر رساند تا 2-2 تمام شود و به این ترتیب از همان ابتدا نگاه همگان را به سوی خود جلب کرد.

زیدان در سال 1998 به همراه تیم ملی فرانسه, میزبان جام جهانی 1998 بود. او در بازی دوم فرانسه (که پیروزی 4-0 مقابل عربستان صعودی را در پی داشت) خطای بدی روی کاپیتان عربستان, فواد امین, مرتکب شد و به این ترتیب کارت قرمز دریافت کرد و از دو بازی محروم شد. در آن زمان ادعا می‌شد که امین لفظا به زیدان توهین کرده است. زیدان در یک چهارم نهایی مقابل ایتالیا به میدان آمد و پس از این‌که بازی بعد از 120 دقیقه به پنالتی کشید, ضربه‌ی پنالتی خود را به گل تبدیل کرد. او در فینال جام مقابل برزیل به میدان آمد و با به ثمر رساندن دو گل, پایه‌گذار پیروزی 3-0 تیمش شد تا فرانسه برای اولین بار در تاریخ, قهرمان جام جهانی شود. دو گل او در این بازی با ضربه‌ی سر به ثمر رسید که به نوبه‌ی خود برای هافبکی چون او قابل توجه بود. بسیاری این بازی را نقطه عطف تاریخ زندگی زیدان می‌دانند.

دو سال بعد زیدان از اعضای تیم ملی فرانسه در یورو 2000 بود. او از به‌ترین بازی‌کنان فرانسه در این جام بود. زیدان در یک چهارم نهایی از روی ضربه‌ی آزاد مستقیم دروازه‌ی اسپانیا را باز کرد و در آخرین ثانیه‌های بازی نیمه نهایی با پرتغال, گل طلایی را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند تا نقش عمده‌ای در رسیدن تیم به فینال داشته باشد. فرانسه در فینال نیز ایتالیا را , در یکی از جنجالی‌ترین بازی‌های تاریخ اروپا, 2 بر 1 شکست داد تا با فتح جام جهانی 1998 و یورو 2000 به یکی از پرافتخارترین تیم‌های تاریخ بدل شود. 34 سال از آخرین باری که تیمی جام جهانی و جام ملت‌های اروپا را پشت سر هم به دست آورده بود, می‌گذشت. در این هنگام بسیاری فرانسه را بزرگ‌ترین تیم فوتبال دنیا می‌دانستند.

زیدان در جام جهانی 2002 نیز از اعضای تیمش بود اما به علت مصدومیت در دو بازی اول غایب بود. این تورنمنت, یکی از بدترین افتضاحات فرانسوی‌ها بود که با بازی‌های ضعیف بدون زدن حتی یک گل و با کسب تنها یک امتیاز از جام حذف شدند. زیدان تنها در بازی آخر مقابل دانمارک به میدان آمد.

در یورو 2004 نیز زیدان به همراه تیم ملی فرانسه به میدان آمد و شاهد باخت تیمش مقابل یونان, تیمی که بعدها قهرمان همان جام شد, بود. پس از این جام زیدان رسما در 12 آگوست 2004 از فوتبال ملی کناره‌گیری کرد.

با این حال پس از این‌که فرانسه در راه صعود به جام جهانی 2006 به مشکلاتی برخورد زیدان در آگوست 2005 (یک سال پس از کناره‌گیری) اعلام کرد که برای کمک به تیم ملی فرانسه برمی‌گردد و مجدداً به عنوان کاپیتان تیم انتخاب شد. او در 3 سپتامبر 2005 اولین بازی خود پس از خداحافظی را مقابل جزایر فارو انجام داد و در پیروزی 3-0 تیمش نقش داشت. فرانسه نهایتا به عنوان اولین تیم از گروه خود به جام جهانی 2006 صعود کرد.

در 25 آپریل 2006 , پس از یک فصل پر از مصدومیت در رئال مادرید, زیدان تصمیم نهایی خود برای کناره‌گیری از فوتبال, چه باشگاهی و چه ملی, را اعلام کرد. این کناره‌گیری به پس از اتمام جام جهانی 2006 حواله داده شد.

در 27 می 2006 زیدان در پیروزی 1-0 تیمش مقابل مکزیک نقش داشت و صدمین بازی ملی خود را در این بازی انجام داد. با این حساب او در کنار مارسل دسایی, دیدیه دشان و لیلیان تورام به یکی از تنها چهار بازی‌کنی بدل گشت که بیش از صدبار برای فرانسه به میدان آمده‌اند.

 جام جهانی 2006

زیدان در جام جهانی 2006 برای سومین جام پیاپی در ترکیب تیم ملی فرانسه ظاهر شد و این بار بازوبند کاپیتانی را به دست داشت. او در هر دو بازی اول, مقابل سوئیس و کره جنوبی, کارت زرد گرفت و از بازی سوم محروم شد. در یک هشتم نهایی, مقابل اسپانیا, او به ترکیب تیم بازگشت و با یک گل و یک پاس گل نقش مهمی در صعود تیمش به یک چهارم نهایی داشت.

در یک چهارم نهایی, فرانسه در بازی حساسی مقابل برزیل, مدافع عنوان قهرمانی, قرار گرفت. این تکرار فینال جام جهانی 1998 بود. زیدان در این بازی, برای اولین بار در تاریخ فوتبال خود, به تیری هانری پاس گل داد تا فرانسه 1-0 پیروز بازی شود و به نیمه نهایی صعود کند. زیدان به عنوان به‌ترین بازی‌کن این دیدار انتخاب شد.

چهار روز بعد, فرانسه در نیمه نهایی مقابل پرتغال به میدان رفت تا زیدان از روی نقطه پنالتی دروازه‌ی ریکاردو را باز کند و فرانسه به فینال راه پیدا کند.

در 9 ژولای 2006 بازی فینال بین فرانسه و ایتالیا برگزار شد و زیدان نیز به عنوان کاپیتان فرانسه به میدان آمد. این آخرین بازی تاریخ زندگی ورزشی او بود. او در دقیقه‌ی 7 از روی نقطه‌ی پنالتی برای فرانسه گل زد تا به همراه پله, واوا و پل بریتنر یکی از چهار بازی‌کنی باشد که تا بحال در دو فینال جام جهانی گل زده‌اند. بازی در وقت معمولی 1-1 مساوی شد و کار به وقت اضافه کشید. نزدیک بود زیدان در وقت اضافه‌ی اول با ضربه‌ی سر دروازه را باز کند اما بوفون ضربه‌ی او را مهار کرد. دقیقه‌ی 110 این بازی, که می‌رفت آخرین بازی زیدان باشد, به یکی از جنجالی‌ترین صحنه‌های تاریخ فوتبال در جهان بدل شد. در طی این صحنه (که در پایین شرح داده شده است) زیدان اخراج شد و نتیجتا در ضربات پنالتی شرکت نداشت و فرانسه روی غیاب او و پاتریک ویرا (که مصدوم و تعویض شده بود) با نتیجه‌‌ی 5-3 مغلوب و حذف شد.

با وجود حرکت جنجالی و اخراج زیدان در فینال, او عنوان به‌ترین بازی‌کن جام جهانی 2006 را از خود کرد تا کلکسیون افتخارات بی‌نظیرش کامل شده باشد.

درگیری با مارکو ماتراتزی در فینال

در دقیقه‌ی 110 بازی فینال, زیدان در صحنه‌ای بدون توپ با سر به شکم مارکو ماتراتزی ضربه زد. زمینه‌ی این درگیری کلماتی بود که ماتراتزی به زیدان گفته بود (در پایین توضیح داده شده است). داور بازی, هوراشیو الیزوندو, این صحنه را ندیده بود اما لوئیس مدینا کانتالخو, داور چهارم, صحنه را گزارش کرد تا زیدان با دریافت کارت قرمز از بازی اخراج شود. او بازوبند کاپیتانی را به ویلی سانیول سپرد (تا او آن را به بازوی فابین بارتز ببندد) و از زمین خارج شد.

علت درگیری

پس از پایان بازی تحقیقات و لب‌خوانی‌های وسیعی برای مشخص شدن علت درگیری و کلمات تحریک‌کننده‌ی ماتراتزی صورت گرفت. بسیاری می‌گفتند ماتراتزی با توهینی راسیستی زیدان را به "تروریست" بودن متهم کرده اما بعدها هم زیدان و هم ماتراتزی این را رد کردند. ماتراتزی ادعا کرد که توهینی که به زیدان کرده است بسیار عادی بوده و از آن نوعی است که در زمین فوتبال رایج است.

سه روز پس از بازی زیدان در دو مصاحبه‌ی تلویزیونی در این مورد شرکت کرد. او در این مصاحبه‌ها اعلام کرد که ماتراتزی به خواهر و مادرش توهین کرده است و ضمن معذرت‌خواهی, اعلام کرد که از کاری که کرده پشیمان نیست. او در ضمن هرگونه توهین‌های راسیستی از سوی ماتراتزی را غیرواقعی و محصول جنجال نشریات و رسانه‌ها دانست. ‌

 افتخارات

جام جهانی: 3 بار حضور (1998,2002,2006) - یک بار قهرمانی (1998) - یک بار نایب قهرمانی (2006)

جام ملت‌های اروپا: سه بار حضور (1996,2000,2004), یک بار قهرمانی (2000)

جام باشگاه‌های اروپا: یک بار قهرمانی (در 2001-2002 با رئال مادرید)

لیگ ایتالیا: دو بار قهرمانی (در 1996-1997 و 1997-1998 با یوونتوس)

لیگ اسپانیا: یک بار قهرمانی (در 2002-2003 با رئال مادرید)

جام بین‌قاره‌ای: دو بار قهرمانی (در 1996 با یوونتوس و در 2002 با رئال مادرید)

سوپرکاپ اروپا: دو بار قهرمانی (در 1996 با یوونتوس و در 2002 با رئال مادرید)

سوپرکاپ ایتالیا: یک بار قهرمانی (در 1997 با یوونتوس)

سوپرکاپ  اسپانیا: دو بار قهرمانی (در 2002 و 2003 با رئال مادرید)

 جایزه‌ها و افتخارت شخصی

سه بار بهترین باز‌کن سال جهان از سوی فیفا (در 1998, 2000 و 2003)

یک بار بهترین بازی‌ن سال اروپا (توپ طلایی) از مجله‌ی "فرنس فوتبال" (در 1998)

یک بار باارزش‌ترین بازیکن جام باشگاه‌های اروپا (در فصل 2001-2002 با رئال مادرید)

یک بار بهترین بازی‌کن جام جهانی (در جام جهانی 2006 آلمان)

به‌ترین بازیکن نیم‌قرن انتهایی قرن بیستم (در سال 2004 از سوی بازدیدکنندگان سایت اینترنتی یوفا)

شوالیه‌ی لژدواونور از 1998

حامل مشعل المپیک در المپیک آتن 2004

 زندگی شخصی

زیدان از والدینی الجزایری در مارسی به دنیا آمده است و جوان‌ترین فرزند خانواده‌ی هفت نفری خود است (چهار خواهر و برادر بزرگ‌تر دارد). پدر و مادرش, اسماعیل و ملیکه, نام داشتند و نسب‌شان به روستایی در الجزایر برمی‌گشت. حزب دست راستی فرانسه, جبهه ملی, ادعا می‌کرد که پدر زیدان در جریان جنگ استقلال الجزایر از "حرکی"ها بوده است (یعنی از کسانی که در رکاب ارتش فرانسه و علیه الجزایر جنگیده‌اند) اما زیدان این ادعا را به شدت رد کرده است. زیدان همیشه گذشته و تاریخ خود را ارج نهاده است اما اسلام را در زندگی خود به اجرا نگذاشته است. او را می‌توان "مسلمان اسمی" نامید.

زیدان در 1993 با ورونیک, رقاص و مدل اسپانیایی‌الاصل, ازدواج کرد. آن‌ها چهار فرزند به نام‌های انزو (زاده‌ی 24 مارس 1995), لوکا (زاده‌ی 13 می 1998), تئو (زاده‌ی 18 می 2002) و الیاس (زاده‌ی 26 دسامبر 2005) دارند.

 متفرقه

زیدان 185 سانتیمتر قد دارد.

زیدان هنگام انتقال از یوونتوس به رئال مادرید با قیمت 47 میلیون پاوند لقب "گران‌ترین بازی‌‌کن تاریخ فوتبال تا آن هنگام" را به دست آورد.

34امین تولد زیدان مصادف با آخرین بازی فرانسه در مرحله‌ی گروهی جام جهانی 2006 مقابل توگو بود. اما زیدان این بازی را به علت دریافت دو کارت زرد در دو بازی قبلی از دست داد. بهر صورت فرانسه در غیاب او نیز موفق به به پیروزی 2-0 شد و به مرحله‌ی بعدی راه یافت.

زیدان دقیقا چهار سال از پاتریک ویرا که در 23 ژوئن 1976 به دنیا آمده بزرگ‌تر است.

زیدان با شرکت‌هایی همچون لگو, آدیداس, کریستیان دیور, ژنرالی, فرانس تله‌کوم, اورنج, آئودی و فورد همکاری تبلیغاتی داشته است و از ثروت‌مندترین ورزش‌کاران جهان بوده است.

  زندگینامه
 گابریل عمر باتیستوتا در اول ماه فوریه سال ۱۹۶۹ میلادی در رکونکوستای آرژانتین به دنیا آمد. او فوتبال حرفه‌ایش را از تیم شهر خود در فصل ۸۶-۸۷ آغاز و بعد از تعویض تیمهایش در آخر به تیمهای فیورنتینا، آاس ر م و العربی قطر رفت. او در فصل ۸۹ ۹۰ به تیم ریورپلاته پیوست و در فصل بعد به خدمت بوکاجونیورز در آمد ۹ فصل در فیورنتینا بود و بعد ۳ سال در آ اس رم در کنار توتی، کاسانو، امرسن، و ساموئل بازی کرد. او در فصل پیش با العربی آقای گل لیگ دسته اول قطر شد.

او در حال حاضر ۷۳ کیلو وزن، ۱۸۵ سانتی متر قد، و در پست مهاجم بازی می‌کند.

لقب او در زمان اوج شهرتش باتی‌گل به معنای باتیستوتای گل زن بود.

باتی که یک فوتبالیست متدین و مذهبی است، در زمان کودکی عاشق بسکتبال بود، اما بعد از قهرمانی آرژانتین در جام جهانی 1978 به فوتبال گرایش پیدا کرد و تحت تاثیر
استیل «ماریو کمپس»، آقای گل مسابقات قرار گرفت. وقتی در ترکیب تیم رکو نکویست مقابل «نیوولز اولدبویز» دو گل به ثمر رساند، در سال 1988 از سوی همین تیم خریداری شد و زیر نظر مارچلو بیلسا فوتبال جدی‌اش را آغاز کرد. سال اول، اصلا دوران خوبی نبود و او مجبور بود دور از خانواده و نامزدش در یکی از اتاق‌های ورزشگاه بخوابد. در پایان سال به دپورتیوو ایتالیانو قرض داده شد و وقتی در جام کارنو اله ایتالیا با 3 گل بهترین گلزن شناخته شد، بلافاصله به ریورپلات پیوست و در این تیم با وجود به ثمر رساندن 17 گل در نیم فصل از سوی دانیل پاسارلا نیمکت‌نشین شد.
درگیری‌های وی با پاسارلا در زمان مربیگری وی در تیم ملی نیز ادامه یافت. او در سال 1990 به بوکاجونیورز تیم مورد علاقه‌اش پیوست. یک سال بعد اسکار تابارز هدایت بوکا را در دست گرفت و با حمایت شدید از باتیستوتا وی را دوباره احیا کرد. باتی گل در همین سال برای تیم ملی انتخاب شد و در کوپا آمریکا که در شیلی برگزار می‌شد با 6 گل علاوه بر عنوان آقای گلی، جام قهرمانی را نیز به دست آورد.
در سال 1991 به فیورنتینا رفت و وقتی در سال 2000 در آستانه قهرمانی در سری A و لیگ قهرمانان اروپا هر دو جام را از دست داد، برای تحقق بخشیدن به رویاهایش به آ اس رم پیوست.
باتی گل می‌گوید: «من مطمئنا فوتبال را در نقشی دیگر ادامه خواهم داد. ابتدا می‌خواهم کلاس‌های مربیگری را تکمیل کنم

وزن: 73 کیلو، قد: 85/1 متر
اولین مسابقه حرفه‌ای: 25 سپتامبر 1988، سن مارتین یک – نیوولز اولدبویز صفر
بیشترین گل زده در یک فصل: 26 گل برای فیورنتینا در فصل 1994-1995 که رکورد 30 ساله اتزیو پاسکوتی را شکست.
اولین گل حرفه‌ای: 16 مه 1982، نیوولزاولدبویز 3- پلاتنسه صفر
اولین بازی ملی: 27 مارس 1991، برزیل صفر – آرژانتین یک
اولین گل ملی: 8 ژوئیه 1991، آرژانتین – 3 ونزوئلا صفر
آخرین بازی ملی: 2002، آرژانتین یک – نیجریه صفر
آخرین گل ملی: 12 ژوئن 2002، آرژانتین یک – سوئد یک
افتخارات
قهرمانی سری B: فیورنتینا در فصل 1993 - 94
جام حذفی ایتالیا: فیورنتینا در فصل 1995-96
قهرمانی سری A: آ اس رم در فصل 2000-2001
آقای گل سری A: فیورنتینا در فصل 1994 – 95 با 26 گل زده
قهرمانی کوپا آمریکا: دو بار با آرژانتین در سال‌های 1991 و 1993
آقای گل کوپاآمریکا: دو بار با آرژانتین در سال 1991 با 6 گل زده
تیم‌های قبلی
89-1988: نیوولزاولدبویز، 16 مسابقه و 4 گل
90-1989: ریورپلاته، 7 مسابقه و 4 گل
91-1989: بوکاجونیورز، 29 مسابقه و 13 گل
2000-1991: فیورنتینا، 269 مسابقه و 177 گل
2002-2000: آاس‌ رم، 51 مسابقه و 26 گل
2003-2002: اینترمیلان، 24 مسابقه و 6 گل
2004-2003: العربی قطر، 18 مسابقه و 25 گل

هیچوقت گریه هاش رو سر حذف شدن آرژانتین از جام 2002 یادم نمیره. اون بازی کذایی با سوئد...

مجله ی Calcio Italia باتیستوتا رو به عنوان چهارمین بازیکن خارجی برتر تاریخ سری آ انتخاب کرد. وقتی فکرش رو بکنید چه بزرگانی طی سال ها در سری آ بودن و باتیستوتا از بین اون همه، فقط پست سر مارادونا (1) - فان باستن (2) - پلاتینی (3) قرار داره میتونید به عظمت این بازیکن پی ببرید!

 زندگینامه مارادونا

نام دیه گو مارادونا در دنیای فوتبال بیش از آنکه به خاطر نبوغ و خلاقیت و بازی های استثنایی او بیاید، به دلیل جنجال ها و اخباری است که از زمان بازیگری او در ناپل ایتالیا همواره حول و حوش این بازیکن شاخص آرژانتینی بوده است.

دیه گو یکی از بااستعدادترین بازیکنان نسل فوتبال جهان است که در خانواده یی فقیر و پرجمعیت به دنیا آمد. فوتبال را در باشگاه آرجنتینوس جونیورز آغاز کرد و 15ساله بود که به تیم اول باشگاه پیوست. در حالی که تنها 17سال داشت به تیم ملی آرژانتین دعوت شد و در برابر مجارستان یک نیمه بازی کرد.

قدرت بازی سازی، پاس های بلند و کوتاه میلیمتری، قدرت حفظ توپ و هوش سرشار رهبری تیم در میانه میدان، ضربه های ناگهانی و حیاتی، حفظ تعادل و قدرت پا به توپ عالی و بسیاری از خصوصیات دیگر یک فوتبالیست طراز اول در مارادونا جمع شده بود و اگر از نظر شخصیتی در حد مطلوبی بود بی تردید در کنار بزرگان فوتبال دنیا یکی از ده مرد برتر فوتبال جهان نام می گرفت.

پس از آن که «سزار منوتی» مربی بزرگ تیم ملی آرژانتین دیه گو را به دلیل اخلاق و رفتار ناپایدارش و ناپختگی دوران جوانی از تیم ملی کنار گذاشت و نام او را برای جام جهانی 78 در لیست تیم نیاورد، مارادونا جام جهانی جوانان 79 توکیو را میدان تاخت و تاز خود قرار داد و تیم ملی کشورش را به مقام قهرمانی جهان رساند.

وقتی مارادونا در تیم باشگاهی آرجنتینوس جونیورز، در 166 بازی 116 گل به ثمر رساند، باشگاه معروف بوکاجونیورز حاضر شد برای خرید او پول خوبی پرداخت کند. این بار رکورد او بهتر شد و در 28بازی، 40 گل زد و در سال 1981 با بوکاجونیورز قهرمان آرژانتین شد. کم کم نام جوان با استعداد آرژانتینی بر سر زبان ها افتاد و بارسلون با پرداخت بالاترین مبلغ، او را به ایالت کاتالونیا برد. از سال 1982 تا 1984 بارسلون محل بروز استعدادها و بازی های دیه گو بود. هافبک پرتوان آمریکای جنوبی قهرمانی سال 83 اسپانیا را برای بارسلون به ارمغان آورد.

حال تیم ناپل ایتالیا خواهان او بود و مبلغ بسیار بالایی به او پیشنهاد کرد تا در سال 84 به شهر ناپل مهاجرت کند. مارادونا هفت سال در ناپل ماند و در سال 1991که از ایتالیا به آرژانتین برگشت، معروف ترین و محبوب ترین ورزشکار شهر ناپل بود.

او یک تنه ناپل را به دو مقام قهرمانی در سال 1987 و 1990 رساند. پس از بازگشت مارادونا به وطنش، تیم ناپل دیگر نتوانست قامت راست کند و حتی به دسته دوم بازی ها سقوط کرد. در سال 9119 مارادونا به اتهام حمل و مصرف مواد مخدر، از ایتالیا اخراج شد و به کشورش بازگشت و از آن سال به طور مرتب باشگاه خود را عوض کرد. معروف ترین باشگاهی که بعد از جام جهانی 94 در آن توپ زد، بوکاجونیورز بود که در سال های 9619 و 9719 در آن بازی کرد.

مارادونا چندی نیز مربی راسینگ بود که به دلیل عدم موفقیت از کار برکنار شد.

در عرصه بازی های ملی موفقیت مارادونا بسیار چشمگیر بود، بازیکنی با قد کوتاه، اما با استارت های انفجاری؛ در هر لحظه یی که دیه گو اراده می کرد قادر بود خط دفاعی حریف را به هم بریزد و با پاسی ناگهانی مهاجمان تیمش را صاحب موقعیت گل کند.

بازیکن برجسته یی مثل او همواره در زمین بازی، هدف تکل های خشن مدافعان حریف بود. قدرت بدنی مرد کوچک آرژانتینی در سال هایی که هنوز به مواد غیر مجاز روی نیاورده بود غیرقابل تصور می نمود. در ضربه های آزاد یک استاد به تمام معنا بود. ضربات پای چپ او از پشت محوطه جریمه، کمتر خطا می رفت. در جام جهانی اسپانیا و به هنگام دیدار با برزیل به دلیل خطای غیرورزشی از زمین اخراج شد تا باعث حذف آرژانتین شود؛ اما جام جهانی 86 مکزیک میدانی دیگر برای او بود. در آن سال او به قله شهرت و تکامل در عامل بازیگری رسید و در راس یک تیم خوب و آرمانی به رهبری دکتر کارلوس بیلاردو، اجازه نداد جام قهرمانی از قاره آمریکا خارج شود. بازی های اعجاب انگیز مارادونا در مسابقات مقدماتی سبب شد مربیان تیم های حریف همواره چند بازیکن را مامور یارگیری مارادونا کند.

اما یارگیریها و خطاهای متعدد نیز مانع بازی سازی و ارسال پاس های زیبا و به واقع استثنایی او نبود. او در بازی با انگلستان با زیرکی بسیار و با ضربه دست توپ را وارد دروازه حریف کرد تا این گل به عنوان یک گل تاریخی در جام های جهانی ثبت شود. پس از آن با گلی دیگر بلژیک را از رسیدن به دیدار نهایی محروم کرد تا آرژانتین در برابر آلمان برگزارکننده دیدار پایانی جام جهانی مکزیک باشد. درخشش او سبب شد در پایان، بازی سه بر دو به سود آرژانتین خاتمه یابد و برای بار دوم جام جهانی نصیب آرژانتین شود. مارادونا در جام جهانی مکزیک به عنوان بهترین بازیکن شناخته شد. چهار سال بعد در جام جهانی ایتالیا، ستاره اقبال آرژانتین بلند بود که مارادونا یک بازی زیبا و تحسین برانگیز مقابل برزیل انجام داد تا تیم پر مهره رقیب را از دور رقابت ها حذف کند.

دو تیم آلمان و آرژانتین برگزار کننده دیدارنهایی بودند. پس از آنکه تیم آرژانتین به علت اخراج دو بازیکن خود 9 نفره بازی می کرد، ضربه پنالتی «آندریاس بره مه» تیری بر قلب مارادونا بود تا تیم آرژانتین به مقام نایب قهرمانی جهان بسنده کند. سال 1994 و جام جهانی آمریکا پایان کار دیه گو مارادونا در سطح ملی بود. مارادونای 34 ساله به قدر کافی پخته بود که با وجود اضافه وزن، تیمش را رهبری کند؛ اما یک اشتباه اخلاقی و دوپینگ او در جریان بازی ها موجب شد تا او از بازی ها اخراج شود و 15 ماه از بازیهای بین المللی محروم شود. پس از اخراج مارادونا تیم ملی آرژانتین دیگر کمر راست نکرد و خیلی زود از دور رقابت ها حذف شد. مارادونا با این کار غیراخلاقی، مانع از این شد که به عنوان اسطوره یی در جهان فوتبال نامش جاودانه شود و در کنار بزرگانی چون دی استفانو، پله، کرایف، و بکن باوئر قرار گیرد. آخرین دسته گل مارادونا، تیراندازی به سوی خبرنگارانی بود که سعی داشتند در زمان محرومیت او از بازی های بین المللی، از او عکسبرداری کنند. او همچنان قصد داشت در فوتبال حرفه یی به مربیگری بپردازد و حاضر نیست با دنیای توپ گرد وداع کند.

دیه گو مارادونا- DIEGO MARADONA

ملیت: آرژانتین

متولد: 30 اکتبر1960 در بوئنوس آیرس

پست: هافبک میانی- هافبک چپ

تعداد بازی های ملی: 90 بازی از سال 1977 تا 1994 میلادی

افتخارات ملی: کسب مقام قهرمانی جام جهانی 86 مکزیک و نایب قهرمانی جام جهانی 90 ایتالیا، قهرمانی جوانان جهان 79